!دنبال عکسای دلارام میگردم چشمم به این عکس خورد 

این منم , توی اون شبی که دوست ندارم مرورش کنم . مظلوم نمایی کار من نیست اما خیلی از آن اتفاق ها حق من نبود نه حق من که  حق هیچ انسانی که اینقدر خالصانه جایی میایستد نبود 

.با این که بعضی از آنها دوست داشتن من زمین بخورم ,زمین نخوردم و از یک نقطه به بعد دیگه هیچی نگفتم , هیچی 

فقط رفتم جلو و باز هم میرم. و اگر روابطی تموم شد , دیده شد چه کسی در عین تظاهر به دوستی در خفا بد کرد و اون کسی که رفت بد نکرده بوده و نکرد 

از همه اینها که بگذریم , پا و کفش هایم را در این عکس دوست دارم . یک عکس دیگر نزدیک به همین تم در همان آلبوم است که به نظرم نماد زن و مرد است 

شاید اروتیک است , شاید هم به نظر من اینجور میرسد